Zomermijmeringen: Gebruik de ruimte

De laatste werkdag voor mijn zomervakantie is aangebroken. Zoals iedere week is mijn ToDo lijst op vrijdag een waterval aan kleine en grote klusjes, die samen nauwelijks in een werkdag kunnen worden gepropt. Toch ga ik dit jaar glimlachend de zomer in.

Ten eerste heeft het werken met aandacht me inzichten geboden die ik koester. Met meer rust in mijn hoofd luisteren naar anderen. Mijn conclusies uitstellen en pas op een uitnodiging ingaan, wanneer dat ook echt goed voelt. Met terugwerkende kracht snap ik ineens waarom mijn hoofd soms zo vol was, toen alle signalen hoog frequent rondgingen. En zo kijk ik nu ook naar het lijstje klusjes: na mijn vakantie is dat een mooie pakketje werk om er weer mee in te komen.

Ten tweede de ruimte die ik kan gebruiken die er gewoon is, ook al lijkt het niet zo. Beste voorbeeld is een teambuildinguitje van vorige week, waarbij we een veiligheidscursus volgen. Met een auto en ongeveer 60 kilometer per uur op een paaltje af. En op het laatste moment pas de instructie krijgen om links of rechts eromheen te rijden. Of beter gezegd: het stuur om te gooien. De eerste twee keer wist ik het paaltje met het voorwiel te ontwijken, maar stuurde ik te stevig terug, waardoor het paaltje steeds geraakt werd door het achterwiel. Te kort door de bocht. Toen drukte de instructeur me op het hart dat ik het stuur veel verder om kan gooien en daarna in alle rust weer terug. Hij zei letterlijk: ‘Gebruik de ruimte die er is om uit te wijken’. Pas toen ging ik het ook doen. En zo geschiedde. Ik wist niet dat ik dat met een auto kan go now. Ik gebruik de ruimte die er is en slalom behendig tussen alle paaltjes door.

Tot slot ga ik een bezoek aan de opticien niet langer uitstellen. Sinds kort is het lezen steeds moeilijker. Ook het ToDo lijstje. Met mijn linkeroog kan ik nog scherp stellen, maar rechts vertroebeld mijn blik. En ik maar uitstellen. Totdat ik gisteravond een reclame op TV hoorde. Ik keek bewust even nog niet. Het gaat zo. Eerst muziek en dan een gedragen stem: “…..Aandacht, echte aandacht. Waar zie je dat nog? Alles moet sneller, met minder mensen. En daar zal de toekomst niet snel verandering in brengen. Bij deze opticien doen we dat toch anders. Daar nemen we de tijd. Meer oog voor jou…”. De afspraak is gemaakt. Ik kan op vakantie. En als ik terugkom, bekijk ik de wereld door een (andere) bril. Glimlachend.

Jos van Loon

11 juli 2014

Ook even luisteren naar de reclame?

Posted in Deelnemer.